Karabük Mini Vidanjör ve Kanalizasyon Hizmeti

Karabük’te Mini Vidanjör Neden Gerekiyor?

Karabük küçük bir il ama bizim işimizde ülkedeki en zorlu erişim noktalarından bazılarına sahip. Nedeni basit: bu ilde bir yanda ağır sanayi, öbür yanda araçla girilmesi neredeyse imkânsız bir tarihi doku var. İkisi birbirinden yirmi dakika uzaklıkta.

Safranbolu’nun tarihi dokusu. Bu, Türkiye’de karşılaştığımız en kısıtlı erişim ortamlarından biri ve aşağıda ayrı bir bölümde detaylı anlatıyoruz. Kısaca: korunan konak dokusunda sokaklar taş kaplama, çok dar ve eğimli; standart bir vidanjör buraya giremiyor. Araçlarımızın küçük gövdesi ve 50 metreye kadar hortum erişimi bu ilçede tek çalışma yöntemi haline gelebiliyor.

Demir-çelik sanayisi. Karabük’ün kuruluş nedeni olan demir-çelik üretimi, ilde büyük ölçekli bir sanayi alanı ve çevresinde yan sanayi dokusu yaratmış. Bu tesislerde proses kaynaklı atık su, yağ ve çamur birikimi, soğutma ve yıkama suyu toplama havuzları düzenli boşaltım istiyor. Bunu endüstriyel atık çekimi kapsamında yapıyoruz. Bu işler evsel atık su çekiminden hem yük hem yöntem olarak ayrışıyor.

Merkez ve yeni yapı hattı. Karabük merkezinde ve Safranbolu’nun yeni yerleşim bölgelerinde kapalı otoparklı apartman ve siteler var. Giriş yükseklikleri genellikle 2,00 – 2,20 metre; standart vidanjör 3,20 metrenin üzerinde olduğu için rampadan geçemiyor. Araçlarımız 1,90 – 2,00 metre yüksekliğinde ve otoparkın alt katına kadar inebiliyor. Karabük ayrıca yamaca kurulu bir şehir; eğimli dar sokaklarda manevra sorunu ayrıca belirleyici.

Kırsal doku. Eflani, Ovacık, Eskipazar ve Yenice’nin köylerinde müstakil ev yerleşimi hâkim ve bu evlerin önemli bir bölümü kanalizasyon şebekesine bağlı değil. Foseptik çekimi bu ilçelerde işimizin ana kalemi. Yenice’nin orman içi yerleşimlerinde ise yollar dar ve zemin yağış sonrası ağır araç taşımıyor.

Safranbolu: Korunan Dokuda Çalışmak

Safranbolu, bu işte karşılaştığımız en özel çalışma ortamlarından biri. Burada anlattığımız şeyler abartı değil, sahada her seferinde yaşadığımız gerçekler.

Sokaklar araç için yapılmamış. Çarşı ve konak bölgesindeki sokakların büyük kısmı yüzyıllar önceki ölçülere göre, yaya ve hayvan trafiği düşünülerek yapılmış. Arnavut kaldırımı ve taş kaplama zemin, keskin dönüşler, tek araç bile geçmeyen genişlikler ve dik eğimler bir arada. Standart bir vidanjörün buraya girmesi çoğu sokakta fiziksel olarak mümkün değil.

Konaklar korunuyor ve bu bizim için bir sorumluluk. Tescilli ahşap konakların ve tarihi taş yapının bulunduğu bir sokakta ağır araçla manevra denemesi kabul edilebilir bir risk değil. Cephe, saçak, bahçe duvarı ve kaldırım taşına zarar verme ihtimalini göze almıyoruz. Bu yüzden Safranbolu’da çalışma yöntemimiz çoğu zaman şu: aracı dokunun dışında uygun bir noktada bırakmak ve 50 metreye kadar hortum çekerek çalışmak.

• Hortum mesafesi burada gerçekten belirleyici. Aracın bırakılabileceği en yakın nokta ile hedef arasındaki mesafe, işin yapılıp yapılamayacağını doğrudan belirliyor. Telefonda konağın veya işletmenin konumunu aldığımızda ilk baktığımız şey bu.
• Butik otel ve konak pansiyon yoğunluğu. Safranbolu’da konakların önemli bir bölümü konaklama işletmesine dönüşmüş durumda. Bu yapılarda tesisat çoğu zaman eski yapının içine sonradan yerleştirilmiş; hatlar dar, dönüşler keskin ve müdahale seçenekleri sınırlı. Bu tip binalarda zorlamaya dayalı yöntem kullanmıyoruz, hattın durumuna göre ilerliyoruz.
• Turizm sezonu erişimi zorlaştırıyor. Yoğun dönemlerde ve hafta sonlarında çarşı ve konak bölgesindeki sokaklar yaya ve araç trafiğiyle doluyor. Aynı iş, sakin bir sabah saatinde yarım saatte yapılabilirken yoğun bir hafta sonu öğleden sonrasında çok daha uzun sürüyor. Bu yüzden işletmelerle çalışmayı erken sabah veya gece saatlerine planlamayı tercih ediyoruz.
• Planlı çalışma burada daha da mantıklı. Erişimin bu kadar kısıtlı olduğu bir yerde çukurun dolmasını beklemek riskli. Dolu bir pansiyonda ortaya çıkan bir sorunun çözümü, erişim kısıtı nedeniyle normalden uzun sürüyor. İşletmelerle bakım anlaşması üzerinden düzenli çalışıyoruz.

Sanayi tarafı: tamamen zıt bir ortam. Safranbolu’dan yirmi dakika uzakta demir-çelik tesisleri ve yan sanayi var. Burada sokak genişliği değil, tesis içi yerleşim ve üretim düzeni belirleyici: makine hatları arasındaki geçitler, ağır trafik altında ezilmiş rögar kapakları, yağ ve çamur yüklü toplama havuzları. Bu havuzlarda vakum tek başına yetmeyebiliyor; çöken tabakanın hareketlendirilmesi için basınçlı su ile birlikte çalışmak gerekiyor.

Sanayi tesislerinde amacımız üretimi durdurmamak; bunun için çalışmayı vardiya dışı saatlere veya planlı duruş dönemlerine alıyoruz. 7 gün 24 saat çalıştığımız için bu esneklik var.

Son olarak bir gerçeği baştan söyleyelim: tank kapasitemiz 2 m³. Bir tesis havuzunda veya büyük bir konak çukurunda bu, birden fazla sefer demek. Safranbolu’da bu, aracın her seferde aynı noktaya gidip gelmesi anlamına geldiği için ayrıca zaman demek. Bunu keşifte söylüyoruz, işin ortasında değil.